Saturday, November 27, 2004

το σπίτι κοντά στη θάλασσα

...
Δεν ξέρω πολλά πράγματα από σπίτια,
θυμάμαι τη χαρά και τη λύπη τους

καμία φορά, σα σταματήσω:
ακόμη
καμία φορά κοντά στη θάλασσα, σε κάμαρες γυμνές
μ'ενα κρεββάτι σιδερένιο χωρίς τίποτε δικό μου
κοιτάζωντας την βραδινήν αράχνη συλλογιέμαι
πως κάποιος ετοιμάζεται να ρθει, πως τον στολίζουν
μ'ασπρα και μάυρα ρούχα με πολύχρωμα κοσμήματα
και γύρω του μιλούν σιγά σεβάσμιες δεσποινίδες
γκρίζα μαλλιά και σκοτεινές δαντέλες,
πως ετοιμάζεται να ρθει να με αποχαιρετήσει:
ή, μια γυναίκα ελικοβλέφαρη βαθύζωνη
γυρίζοντας από λιμάνια μεσημβρινά,
Σμύρνη Ρόδο Συρακούσες Αλεξάντρεια,
από κλειστές πολιτείες σαν τα ζεστά παραθυρόφυλλα,
με αρώματα χρυσών καρπών και βότανα,
πως ανεβαίνει τα σκαλιά χωρίς να βλέπει
εκείνους που κοιμήθηκαν κάτω από τη σκάλα.
Ξέρεις τα σπίτια πεισμώνουν εύκολα, σαν τα γυμνώσεις.
Γ. Σεφέρης
Hermes

Sunday, November 21, 2004

desktop

gia ananewsi tou desktop background.....

http://www.desktopimage.com

Saturday, November 20, 2004

sayings #3

"If you cann't solve a problem, it's because you're playing by the rules."
Paul Arden

Friday, November 19, 2004

google me

google architalkture

νόμιζα πως η ιδέα ήταν πρωτότυπη... φαίνεται όμως ότι δεν ήταν καινοφανής. Φίλοι συναγωνιστές μην πτοείστε: ο ανταγωνισμός για την ώρα δεν είναι σοβαρός. Βγαίνουμε δεύτεροι, πίσω από ένα αμερικάνικο community της Sierra Valley (Magnolia Community) ....

Πάντως έχει humor... με έφτιαξε. Ονειρεύομαι συνοικία τίγκα στις (αμερικάνες) γιαγιάδες με φούξια κραγιόν, φλοράλ φορεματάκι, λευκά μαλλιά και ψάθινο καπέλο... καθ'οδόν προς την πρεσβυτεριανή εκκλησία.

Ήμουν έτοιμη να γράψω κάτι επαναστατικό του τύπου "πίσω και τις φάγαμε", όταν θυμήθηκα το παλιό καλό cartoon "σούπερ γιαγιά"...ανακαλώ λοιπόν. Έστω και για την πρόθεση.


sayings #2

I don’t write music, I invent it.
Igor Stravinsky

-p by eve-

το γεφύρι της Άρτας είναι "Ελληνικό" και ανήκει στο εθνικό μας ασυνείδητο

Όποιος έχει έστω και τη παραμικρή ιδέα για το τι θα γίνει με το Ελληνικό, που όπως το κόβω θα γαμηθεί το σύμπαν... να μου πει. Και λέω τη κακιά λεξούλα, γιατί βλέπω ότι σε αυτή τη χώρα άλλος ένας αρχιτεκτονικός/πολεοδομικός διαγωνισμός, που για να γίνουμε και εντελώς πεζοί, κόστισε χρόνο και χρήμα στους μελετητές, και -μονάχα- χρήμα΄(ακούγεται λίγο;) στον μέσο Έλληνα, οδεύει προς την σύνηθη του θέση: τον κάλαθο των αχρήστων. Κάθε φορά που αλλάζει κυβέρνηση, αντί να συνεχίσει ότι έχει αρχίσει η προηγούμενη και να κάνει και 2 πράγματα παραπάνω, απλά ακυρώνει αυτά που έχουνε μπει σε μια ρότα και λέει θα κάνουμε αυτό. Και επειδή οι κυβερνήσεις αλλάζουν κάθε 4 χρόνια, ενώ τα μεγάλα έργα θέλουν δεκαετίες, κάθε τι που αποτελεί δραστική απόφαση, αλλάζει και αλλάζει και αλλάζει και δεν γίνεται ποτέ.

I wanna wake up in a city that doesn't sleep

Το αρχέτυπο του μουσείου μοντέρνας τέχνης(από άποψη εκθεμάτων σίγουρα), ξανανοίγει μετά την ανακαίνισή του. Αφορμή για ένα ταξιδάκι τα Χριστούγεννα.

ΝΟ LOGO

για τους fans της κυρίας Clein (ή της Νaomi, ένα και το αυτό), στις 24 Νοέμβρη, η κυρία δίνει διάλεξη στο Λονδίνο, δίπλα στο UCL

saying #1

If everything seems under control you’re not going fast enough.
Mario Andretti

-p by eve-

με καθυστέρηση

Λοιπόν με μια μικρή καθυστέρηση εξαιτίας της σύνδεσής μου στο net , παίζει ένα πολύ καλό άρθρο : "O ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου σπάει τη σιωπή του και μιλάει πρωτη φορα για το μακελειο της 17ης Νοεμβρίου 1973 "
http://www.omhroi.gr/article_1661.htm

με την ευκαιρία (και πάντα με καθυστέρηση ημερών), διάβαζα κι άκουγα στα διάφορα αφιερώματα για το πολυτεχνείο για τους "αγωνιστές" που ήταν λέει αυτοεξόριστοι..... την περίοδο της χούντας.
ήμαρτον που λέει και ο Γέωργίου!

αυτοεξόριστος στο Παρίσι, και γαμώ τις εξορίες! τύφλα να χει η Σιβηρία....
και καλά εξόριστος, αλλα αυτοεξόριστος........

..και για να μην ξεχνάμε το ψώνιο του αρχιτέκτονα ένα φοβερό site με flash δημιουργίες, όπου αξίζει η αναμονή για να δει κανείς το animation "plantage", πρόκειται ίσως για μία νέα μορφή τέχνης...???
http://www.amanitadesign.com/


Thursday, November 18, 2004

well done everyone ;)

είπα να μας "ανακοινώσω" - πάτα εδώ

και ανακάλυψα από το comment ότι μας έβαλε μια τρελή μαιμού εδώ ως οι "σειρές" μου!!!!

όχι και άσχημα για αρχή, από μια ομάδα που οι περισσότεροι δεν είχανε σχέση με τα blogs!!
well done everyone

let's play

play play soundtoys

pi>>

dokimi

Ήταν μπροστά μου, εκεί,
μια τέτοια φλόγα.
Το μυαλό πάλευε να μάθει
αν ήμουν κι εγώ
μαζί με αυτά που έβλεπα.
Πόνεσα δυνατά
κι ο πόνος απλώθηκε δυνατά
σε όλο μου το κορμί:
είπα:
με σκίζουν.
Τότες ένιωσα
μια αστραπή να κόβει
τον καιρό
σαν ένα μεγάλο φίδι,
μονοκόμματα!
Είδα την τέφρα του λύκου
σωριασμένη στη θέση που
ήταν τα σφύρα της:
είδα έναν άνθρωπο
να αναστένεται
μέσα από τον κόρφο των μαρμάρων.

Γ. Σεφέρης.

Ηermes

Monday, November 15, 2004

click me #1

αποφάσισα να βάλω εδώ, μερικά links που μπορεί να σας ενδιαφέρουν, courtesy of b r e a t h e


Ολυμπιακά μαλλιοτραβήγματα

Ομόνοια (όπως λέμε Εύξεινος Πόντος, γλυκάδι το ξύδι, Ειρηνικό Ωκεανό τον πιο επικίνδυνο ωκεανό στη γή κλπκλπ)

αρχιτεκτονικό λεξικό (πίστα τρίτη και περπατημένη/ μόνο για geeks/ τι θέλει να πει ο ποιητής?/προτάσεις για περαιτέρω όρους δεκτές)

γυναίκα μηχανικός (τώρα γιατί εμένα αυτό μου θυμίζει τίτλους του στυλ ο καραγκιόζης γιατρός και τα ρέστα....)

do architects have a role in cyberspace and on the internet?

αυτά για την ώρα και επιφυλλάσομαι για τη συνέχεια
eve

τικ τακ τικ τακ τικ τακ

περιμένω... περιμένω....έχω φάει νύχια, πάω να σηκώσω το τηλέφωνο, το κλείνω, να στείλω email(πάλι αυτά θα λέμε?), ψάχνω στο blog μου το ηρεμιστικό pokpok να σπάσω κανένα στρογγυλό να coolάρω.. τίποτα

"ανάδελφε" είχες τάξει κείμενο για την biennale αρχιτεκτονικής της Βενετίας. Και on top, με είχες δελεάσει με ένα σωρό μαγευτικές φωτογραφίες . Να μην μιλήσω για το manmade πλαστικό συννεφάκι με τη βροχή...

συγγραφέας-ντετέκτιβ / murder she wrote

ανακοίνωση:
για κάποιον μυστήριο λόγο δεν δουλεύουν οι προσκλήσεις που έχω στείλει στα υπόλοιπα μέλη αυτού του blog... έτσι για την ώρα κάτω από το κάθε post εμφανίζεται η ίδια υπογραφή. Ελπίζω στο μέλλ0ν να το λύσομεν αυτό, για να είναι ξεκάθαρο ποιος υπογράφει τι...
έτσι υπογράφω ως eve...


Sunday, November 14, 2004

let's shop

φίλοι και φίλες το Λονδίνο στολίζεται, αναβει λαμπάκια, ετοιμάζει παγοπίστες και σας περιμένει. Περάστε να καταναλώσετε.

pi>>

Saturday, November 13, 2004

ας ειμαστε αισιόδοξοι

τον τελευταιο καιρό ακούω από φίλους και γνωστούς ότι γινεται χαμός σε οτι αφορά στις θέσεις εργασίας. Σπάνια, αρχιτεκτονικά γραφεία προσλαμβάνουν άτομα, ενώ σύνηθες φαινόμενο έχει γίνει και η απομακρυνση λόγω έλλειψης έργων. Σκεπτόμενοι πιο ψύχραιμα η παραπάνω τάση φαίνεται δικαιολογημένη, αφού την περιόδο αυτή συγκυρίες όπως η μεταολυμπιακή κρίση, η αλλαγή κυβέρνησης (δηλ. ανασχηματισμός των διαδικασιών στα δημόσια έργα) και η διεθνής οικονομική κρίση (βλ. πετρέλαιο), συλλειτουργούν αρνητικά.
Οκ, ας ειμαστε αισιόδοξοι πως τα πραγματα θα βελτιωθούν...
Σκέφτομαι όμως πως αν τώρα που τα γραφεία τροφοδοτούνται κατά κύριο λόγο από αποφοίτους Αθήνας και Θεσσαλονίκης τα πράγματα είναι ζόρικα, τι θα γίνει στα προσεχή χρόνια όπου και οι απόφοιτοι των σχολών της Ξάνθης, του Βόλου,της Πάτρας και των Χανίων θα ψάχνουν επίσης για μία θέση εργασίας?????

amazing!

προς ομάδα paid 2 ever keep changing:

μετά από online πείραμα με τον ομώνυμο¨"ανάδελφο" της ομάδας, αποκαλύφθηκε ότι το blogger επιτρέπει να είμαστε ταυτόχρονα στο blog πάνω από ένα άτομο τη φορά!!!!

πρωτη φορα

ειναι φοβερες οι δυνατοτητες που δινονται απο τις ψηφιακές τεχνολογιες ...
ο αναδελφος ευχεται καλό ταξίδι και ας μας δοθούν ευκαιρίες για νέες περιπέειες....

blog me baby

Τα Νέα, Σάββατο 13/11/2004, Κόσμος

αντιγράφω, καθώς μπορεί να εξαφανιστεί από το website:


10,2 εκατομμύρια άνθρωποι γράφουν την... ιστορία της ζωής τους στο Ίντερνετ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
Καταθέτουν μαρτυρίες, καταγγέλλουν, καυχώνται, αναλύουν, σχολιάζουν... Ο λόγος για τους «bloggers», 10,2 εκατομμύρια χρήστες του Ίντερνετ σε όλο τον κόσμο, και τα περίφημα «blog» τους (από τη σύντμηση των λέξεων web - δίκτυο - και log - σημειωματάριο), τα προσωπικά ημερολόγια που τηρούν σε καθημερινή βάση στο Διαδίκτυο.

Δεν πρόκειται μόνο για ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Bloggers δηλώνουν ο Τζορτζ Μπους, ο Τζον Κέρι, η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ, ο Ντομινίκ Στρος-Καν, ο Μάικλ Μουρ, η Μέλανι Γκρίφιθ, ακόμη και ο πρώην αντιπρόεδρος του Ιράν Μοχαμάντ Αλί Αμπταχί. Το blog είναι ένα ημερολόγιο που ενημερώνεται ει δυνατόν κάθε μέρα και, όταν το διαβάζει κανείς, πρέπει να αισθάνεται πως ο συντάκτης του έχει ζήσει αυτά για τα οποία γράφει.
Με περιεχόμενο τις φωτογραφίες του νεογέννητου κανακάρη, τη ζωή στο Ιράν, εφηβικά καρδιοχτύπια ή τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, είναι ένας νέος τρόπος επικοινωνίας, ο οποίος διαδίδεται όλο και περισσότερο. Στην Ευρώπη, η μόδα των blog βρίσκεται σε πλήρη άνθηση, αλλά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι πλέον κάτι συνηθισμένο. «Αυτό το καλοκαίρι που βρέθηκα στην Καλιφόρνια», λέει στον «Νουβέλ Ομπσερβατέρ» ο διευθυντής μιας μικρομεσαίας επιχείρησης του Παρισιού, «πολλοί, ανάμεσα στους οποίους και επιχειρηματίες, μου έδιναν τις κάρτες τους στις οποίες περιελάμβαναν με υπερηφάνεια και τη διεύθυνση του blog τους».
Ελευθερία. Σε χώρες όπως η Κίνα ή το Ιράν, τα blog είναι κατ' αρχήν ένας χώρος ελευθερίας - με την προϋπόθεση πως είναι κανείς προσεκτικός. Πρόσφατα οι αγιατολάχ έριξαν στη φυλακή πέντε δημοσιογράφους, μεταξύ των οποίων και τον νεαρό blogger Ομίντ Μεμαριάν, που είχε συλληφθεί στις 10 Οκτωβρίου. Ο Ιρακινός Σαλάμ Παξ (πρόκειται για ψευδώνυμο) έγινε διάσημος στην αρχή του πολέμου χάρη στο blog του, στο οποίο περιέγραφε την καθημερινή ζωή στη Βαγδάτη.
Φαίνεται πως στην εποχή μας όλοι θέλουν να αφηγηθούν στους άλλους τη ζωή τους. Πολλά από τα blogs είναι απλώς καλογραμμένα, άλλα είναι αστεία ή συγκινητικά. Εν γένει, δεν κάνουν κακό σε κανέναν. Και κάνουν καλό στους συντάκτες τους.
ΤΑ ΝΕΑ , 13-11-2004 , Σελ.: N32 Κωδικός άρθρου: A18089N321 ID:441330

Friday, November 12, 2004

so fresh

Πότε δημιουργήθηκε το architalkture και πότε πρόλαβες βρε Στέφανε να το ανακαλύψεις! Οι paidtokeepeverchanging μένουνε άναυδοι! Η αλήθεια είναι πως βρισκόμαστε σε ελαφρώς πειραματικό στάδιο αυτή τη στιγμή. Το blog μας είναι λίγων ωρών. Δώστε μας χρόνο να οργανωθούμε, να συνηθίσουν όλοι το blogger και υποσχόμαστε να επανέλθουμε δριμύτεροι! Ελπίζουμε δηλαδή! ;)

προς αποφυγήν προβλημάτων

αγαπητοί, όποιος γούσταρε να δοκιμάσει να έχουμε όλοι μαζί ένα ομαδικό blog και έχει πρόβλημα με το να κάνει κάποιο post, χρειάζεται πουχου κάποιον κωδικό ή κάτι άλλο, σφυρίξτε με ένα ημειλ το νοουας μπέτα

ο πλάνητας/the wanderer/flaneur

Ctrl+V ---->Ctrl+P από b r e a t h e

σημειώσεις από τη διάλεξη MEDITARRANEAN / ARCHITECTURE + INFORMATION TECHNOLOGIES, Τετάρτη 10/11, αμφιθέατρο ραδιοφωνικού σταθμού 9.84, Γκάζι

Το πάνελ αποτελούνε ο Antonino Saggio(ιταλός αρχιτέκτονας με βιβλίο που ασχολείται με το θέμα της διάλεξης), ο Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας Ι.Τσουκαλάς, 3 αρχιτέκτονες καθηγητές του ΕΜΠ(ένας σχεδόν εντελώς άσχετος με υπολογιστές/Μωραίτης, ένας υπερσχετικός/Παπαλεξόπουλος και ένας διανοούμενος-φίρμα/Κούρκουλας-βλ και νέο μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς), ένας αρχιτέκτονας καθηγητής στον Βόλο (μέγας παπάρας κατ’εμέ: Τζιρτζιλάκης) καθώς και η ειδικότητα που έλειπε πάντα από μια τέτοια στρογγυλή τράπεζα: ένας ψυχαναλυτής! Ο τύπος ονομάζεται Νίκος Σιδέρης, είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και δηλώνει ότι ασχολείται με τον χώρο και πως αυτός έχει επηρεάσει/διαμορφώσει ψυχολογικά τους ανθρώπους.


Στην αρχή δεν μου γεμίζει το μάτι. Μιλάει με μια άλλη γλώσσα, όλο ψυχαναλυτικούς όρους, ζητάει έξυπνα και χουμοριστικά συγνώμη για αυτό, προσπαθεί να απλουστεύσει για να γίνει κατανοητός. Γενικά δεν έχω διάθεση να σημειώνω σε διαλέξεις. Βαριέμαι. Αλλά τώρα θέλω. Ιδού μερικά από αυτά που τσίμπησα. Αποκομμένα, το ξέρω, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Εξάλλου και αυτός ως bullet points έθιγε πράγματα, χάριν άρξης συζητήσεως.

περί Μεσογείου: Η Μεσόγειος είναι μια αγκαλιά, μια κλειστή θάλασσα. Μια αγκαλιά που φεύγεις από αυτήν, περιπλανιέσαι και στο τέλος γυρίζεις πίσω. Ίσως και μόνο για να πεθάνεις. Είναι μια μητρική αγκαλιά, όχι ερωτική(όπως είναι η θάλασσα για τις κουλτούρες της Άπω Ανατολής). Υπό την έννοια των μετακινήσεων μέσα της, του δικτύου που δημιουργεί, είναι μια πυκνή θάλασσα.Το μεσογειακό φαντασιακό(ορολογία, I know) χωρίζεται σε δύο πράγματα: Την ένωση και την παροδική απομάκρυνση. Τη γη και το νερό, αν μιλάμε για στοιχεία της φύσης. Το ρίζωμα και την περιπλάνηση.
Το ρίζωμα, αντιτίθεται στον ξεριζωμό, στο θάνατο. Συνδέεται με τη γέννηση, με το θηλυκό στοιχείο. Με τη μάνα.
Η περιπλάνηση είναι υπόθεση τον ανδρών. Σε όλους τους μύθους ο άνδρας φεύγει, εξερευνεί, αλλά νιώθει νόστο. Έχει στόχο την επιστροφή.
Αρχέτυπο αυτού του συμβολισμού που συναντάται σε πολλές μεσογειακές κουλτούρες μπορούμε να πούμε ότι είναι η Οδύσσεια. Ο –άνδρας- Οδυσσέας τριγυρνάει στο νερό, με νόστο για την επιστροφή και η –γυναίκα- Πηνελόπη περιμένει στη γη. Στην Οδύσσεια, ακόμη και το συζυγικό κρεβάτι τους, είναι χτισμένο, ακίνητο, πάνω σε έναν κομμένο κορμό δέντρου. Η γη, το ρίζωμα.
περιπλάνηση:Η περιπλάνηση είναι το κύριο χαρακτηριστικό του Μεσογειακού ανθρώπου. Ακόμη και στο μυαλό. Αυτό που λέμε «χάζεμα». Διανοητική περιπλάνηση. Με το βλέμμα στο κενό, να τρέχουν οι σκέψεις. Έννοια παρεξηγημένη συχνά –και υποτιμημένη. Η Ανατολή γέννησε τον διαλογισμό, η Δύση την ψυχανάλυση, η Μεσόγειος το «χάζεμα». (!) Γέλια ανακούφισης από όλη την αίθουσα. Αποενοχοποίηση για τόσες ώρες χαζέματος...
αρχετυπικός μεσογειακός χώρος:Ένας χώρος με σκιερή υγρασία δίπλα σε μια θάλασσα φωτός και ζέστης. Τυπική εικονογραφία: ο πλάτανος με τη βρύση και η παραλία με τα δέντρα πίσω της, στο φυσικό περιβάλλον, το patio (αίθριο) στο κέντρο της μεσογειακής κατοικίας, προσομείωση των προηγούμενων από τον άνθρωπο.
Μεσόγειος και information technologies:Σήμερα η Μεσόγειος έχει χάσει αυτή τη σημασία που είχε κάποτε ως κέντρο του κόσμου. Ο ψυχαναλυτής, βλέπει στα νέα μέσα ένα σύγχρονο τρόπο περιπλάνησης, αντίστοιχο με αυτόν του Οδυσσέα. Στα δίκτυα των επικοινωνιών, τα αντίστοιχο των δικτύων μεταφορών, πολιτισμικών ανταλλαγών, ταξιδιών του παρελθόντος. Μια νέα δυνατότητα περιπλάνησης, επικοινωνίας, ταξιδιού. Ένας ασώματος ψυχικός νομαδισμός.

έγραψε ο ψυχίατρος!


trial

dokimi/let's see