Saturday, November 27, 2004

το σπίτι κοντά στη θάλασσα

...
Δεν ξέρω πολλά πράγματα από σπίτια,
θυμάμαι τη χαρά και τη λύπη τους

καμία φορά, σα σταματήσω:
ακόμη
καμία φορά κοντά στη θάλασσα, σε κάμαρες γυμνές
μ'ενα κρεββάτι σιδερένιο χωρίς τίποτε δικό μου
κοιτάζωντας την βραδινήν αράχνη συλλογιέμαι
πως κάποιος ετοιμάζεται να ρθει, πως τον στολίζουν
μ'ασπρα και μάυρα ρούχα με πολύχρωμα κοσμήματα
και γύρω του μιλούν σιγά σεβάσμιες δεσποινίδες
γκρίζα μαλλιά και σκοτεινές δαντέλες,
πως ετοιμάζεται να ρθει να με αποχαιρετήσει:
ή, μια γυναίκα ελικοβλέφαρη βαθύζωνη
γυρίζοντας από λιμάνια μεσημβρινά,
Σμύρνη Ρόδο Συρακούσες Αλεξάντρεια,
από κλειστές πολιτείες σαν τα ζεστά παραθυρόφυλλα,
με αρώματα χρυσών καρπών και βότανα,
πως ανεβαίνει τα σκαλιά χωρίς να βλέπει
εκείνους που κοιμήθηκαν κάτω από τη σκάλα.
Ξέρεις τα σπίτια πεισμώνουν εύκολα, σαν τα γυμνώσεις.
Γ. Σεφέρης
Hermes

1 Comments:

At November 27, 2004 at 6:35 AM, Blogger evee said...

Hermes από που είναι αυτό το απόσπασμα;

ΥΓ: ενα κρεββάτι σιδερένιο χωρίς τίποτε δικό μου...
η αλήθεια είναι πως επιλογή του κειμένου μιλάει για τον blogger της...αλλά ξέρεις πόσο περιμένουμε ένα κείμενο ολότελα δικό σου. Εν αναμονή λοιπόν...Εξάλλου στα blogs γράφεις ό,τι σε ευχαριστεί.

 

Post a Comment

<< Home